Kërpudhat e thata plot shije dhe vlera ushqyese…

Kërpudhat i gjeni në çd6o market, krahas produkteve ushqimore të freskëta, por ato nuk janë as frut as perime. Pavarësisht kësaj, vlerat e kërpudhave janë të mëdha, jo vetëm në aspektin ushqimor. Kërpudhat zakonisht konsumohen të freskëta, por a e dinit se edhe kërpudhat e thata janë një zgjedhje e shkëlqyer?

Kërpudhat e thata janë plot shije, të përballueshme në çmim dhe me leverdi. Shija e tyre është e përqendruar dhe intensive. Si në rastin e kërpudhave të freskëta, ato të thatat mund të përdoren në çdo gatim, duke nisur nga supat deri perimet e kavërdisura. Kërpudhat përmbajnë pak karbohidrate por shumë fibër. Ato janë një burim i mirë i vitaminës B, hekurit dhe seleniumit. Kërpudhat përmbajnë pak sodium, por shumë kalium. Në 10 gramë 8kërpudha gjendet më shumë kalium se në një banane. Për më tepër, ato nuk kanë yndyrë dhe as kolesterol. Kërpudhat kanë një nivel të lartë antioksidantësh në krahasim me specat jeshilë dhe kungujt e njomë. Janë një zgjedhje e zgjuar dhe e leverdishme në gatimet e shpejta, gjë që i bën ato një domosdoshmëri krahas erëzave që përdorni çdo ditë. Uji luan një rol të rëndësishëm në peshën e një kërpudhe, ndaj varianti i saj i thatë ofron një shije dhe aromë më të përqendruar. Kërpudhat e thata mund t’i piqni në furrë për 15-20 minuta dhe vendosini më pas në një mikser duke i bërë pluhur.

Ruajtja dhe përdorimi.

Kërpudhat e thata duhen ruajtur në një vend të errët dhe të thatë, ose tek zona e ngrirjes në frigorifer. Për t’i përdorur, duhet t’i shpërlani me ujë fillimisht dhe më pas t’i hidhni në një enë duke i mbuluar me ujë të ngrohtë për 20 minuta deri sa të zbuten. Pasi të kenë përftuar lagështinë e nevojshme, kullojini dhe thajini me një napë të pastër. Lëngun e mbetur ruajeni dhe përdoreni në gatim. Ky nektar i mirëfilltë mund të përdoret në salca, supa, oriz apo makarona.

7

Si t’i gatuani kërpudhat e thata?

 Supa – Lëngun e përshkruar më sipër dhe kërpudhat mund t’i përdorni jo vetëm për supë kërpudhash, por edhe për supa të tjera, ku do të triumfojë aroma dhe shija karakteristike e kërpudhave. Këto të fundit kombinohen mirë me gështenjat.

Salcat – Salcat kremoze kombinohen mirë me kërpudhat. Shija e salcave me bazë kërpudhash sugjerohet për tu përdorur në gatimet me pulë, salmon ose mish derri.

Orizi dhe makaronat – Kërpudhat e njoma ose ato të thata rekomandohen të përdoren edhe në gatimin e orizit apo makaronave dhe salcave përkatëse.

Omletë – Ato mund të përdoren edhe për gatimin e omletës, vezës së skuqur apo të zier. Sekreti në gatimin e mirë të kërpudhave qëndron tek njomja dhe tharja e tyre përpara gatimit.

Ju bëftë mirë.

Boronicat – Mes Vlerave të Frutave dhe Gjetheve Unike…

Këto fruta kaq të vogla i bëjnë mrekullisht mirë trupit dhe mendjes so4në. Boronica lufton:

  1.  inflamacionet.
  2. ndihmon trurin dhe zemrën.
  3. mbron sytë dhe lëkurën.

Antioksidantët që gjenden tek boronicat janë aq të forta, sa janë të afta për të neutralizuar radikalet e lira që lidhen me zhvillimin e disa sëmundjeve të zemrës dhe gjakut. Ky super frut është jo vetëm shumë i shijshëm, por dhe super i shëndetshëm.

Fruti i boronicës përmban acide organike, ëmbëlsi natyrale, taninë vitamina C dhe B, karoten, proteina dhe ekstrakte natyrale yndyrore. Për më tepër boronicat janë një burim i shkëlqyer manganezi, i cili luan një rol të shkëlqyer në konvertimin e karbohidrateve dhe yndyrnave në energji.

Frutat e vogla të boronicave marrin krejt lavdinë falë fuqisë së antioksidantëve, por edhe pjesë të tjera të bimës janë magjike në vlera. Edhe gjethet e boronicës janë shëruese, sepse janë pasuri e vërtetë e mineraleve të kaliumit, natriumit, manganit, kromit, hekurit dhe bakrit. Gjethet janë të pasura me vitaminë C, acide organike, saponinë, sheqer dhe taninë.

3

Për të qenë efektive, gjethet duhet të vilen në pranverë para se bima të lulëzojë. Nga gjethet e boronicës përgatitet pija e çajit që është funksionon si tonik i zemrës dhe diuretik i shkëlqyeshëm. Çaji i gjetheve të boronicës është i mirë për shërimin e veshkave dhe fshikëzës, ndërsa përdoret edhe si përbërës i përzierjeve bimore për shërimin e sëmundjes së sheqerit.

Në mjekësinë popullore, efekti shëruesi i boronicës theksohet deri në atë masë sa që e quajnë insulinë bimore. Përdoret edhe tek çrregullimet e aktivitetit të sistemit tretës dhe këshillohet të përdoret për të ndaluar t të vjellat, diarrenë, shtrëngimet e stomakut, madje edhe kollën e thatë.

Përgatitja.

5

Pija përftohet me vlimin e gjetheve të boronicës në ujë të nxehtë. Një grusht me gjethe të thara vlohen në 300-400 militra ujë dhe do të mjaftojë për dy kupa çaj. Lërini gjethet të vlojnë për 5-6 minuta, më pas hiqini nga zjarri që të ftohen. Dy gota çaj në ditë të shoqëruara me pak mjaltë janë një dozë e përshtatshme.

Ju bëftë mirë

 

Laboti – Barishtja Shumë E Kërkuar Për Vlerat Që Ofron…

Laboti i egër është njohur më parë si bar i keq, por mund të konsiderohet si një barishte e nënvlerësuar, pikërisht prej faktit se në të vërtetë, ai përmban shumë vlera shëndetësore.  Laboti i egër rritet vetë, pranë bimëve të tjera, ndërkohë që në botë laboti kultivohet për farat e tij. Laboti është një nga barishtet më të kërkuara në tregje dhe renditet në të njëjtën kategori me lëpjetën, pazinë, hithrat dhe lakrat e egra.

1

Laboti i egër ofron shumë të mira për organizmin e njeriut:

1. Pastron gjakun. Gjethet e labotit të egër kanë veti pastruese për organizmin. Lëngu i përftuar prej tyre është i rëndësishëm për pastrimin e gjakut. Mjaftojnë katër deri në pesë gjethe të labotit të egër për të shfrytëzuar lëngun dhe pastruar gjakun.

2. Është i pasur me minerale të rëndësishme. Laboti i egër përmban shumë minerale të rëndësishme siç janë : kalciumi, hekuri, kaliumi, fosfori, magnezi dhe zinku.

3. Përmirëson oreksin. Dëshira për ushqim dhe nevoja për të ngrënë bazohen tek një proçes i natyrshëm dhe i nevojshëm siç është ruajtja e ekuilibrit të energjisë. Nëse vuani nga problemet me oreksin atëherë shtoni labotin e egër në ushqimin tuaj të përditshëm. Gjethet e labotit të egër mund të përdoren në sallata me domate, kripë dhe lëng limoni.

4. Përmirëson nivelet e hemoglobinës. Nivelet e hemoglobinës në gjak përmirësohen duke rritur dozën e ushqimeve të pasura me hekur. Përfshirja e hekurit në dietën tuaj është një mënyrë shumë e lehtë për të rritur prodhimin e hemoglobinës. Laboti i kuq përmban sasi të mira hekuri që e bëjnë atë ideale për të rritur hemoglobinën.

5. I pasur me aminoacide. Aminoacidet dhe proteinat konsiderohen si shtyllat e jetës. Organizmi ynë ka nevojë për këta dy elementë që të realizojë shpërbërjen e ushqimit, rritjen dhe zhvillimin, ripërtëritjen e indeve dhe funksioneve të tjera të trupit. Gjethet e labotit kanë një sasi domethënëse aminoacidesh, përkatësisht: tryptophan, phenylalanine, methonine, theonine, threonine, leucine, isoleucine dhe valine.

Përdorimet në mjekësinë popullore:

1. Lëngu i gjetheve të labotit përdoret kundër paraziteve intestinalë. Nëse fë2mijët tuaj vuajnë nga ky problem, atëherë duhet të konsumojnë labot të egër rregullisht për disa ditë. Si ta konsumoni: Merrni 10-15 ml lëng të gjetheve të labotit.  Shtoni kripë deti dhe pijeni tre herë në ditë pas çdo vakti.

2. Ruan shëndetin e sistemit tretës. Gjethet e labotit të egër janë ideale për mëlçinë, tëmthin dhe shpretkën. Nëse dëshironi të ruani shëndetin e sistemit tretës, atëherë duhet të konsumoni 10 ml të lëngut të gjetheve të labotit të egër.

3. Kundër gurëve në veshka. Laboti i egër ndihmon dhe funksionon kundër gurëve në veshka. Merrni gjethet, shtypini dhe grijini deri sa të nxjerrin lëng dhe merrni 10-15 mg në ditë me ose pa ujë.

Efektet anësore të labotit të egër.

Këto gjethe janë të pasura me acid oksalik dhe kanë tendencën të lidhen me kalciumin dhe ulin praninë e tij në organizëm. Për këtë arsye, laboti i egër nuk sugjerohet të konsumohet gjatë shtatzanisë. Farat e labotit të egër mund të shtypen dhe të bëhen pluhur pasi funksionon si maja’ bimore, rrjedhimisht për t’u përfshirë në përgatitjen e bukëve dhe petullave. Laboti i egër i ngjan spinaqit dhe mund të gatuhet apo konsumohet si i tillë. Kërkoni për labot të egër me gjethe dhe maja të buta të cilat janë të ngrënshme.

Fuqitë dhe Vlerat Fantastike të Limonit Jeshil…

Limoni jeshil, apo siç njihet ‘lime’ është një nga agrumet më të përdorura në botë. Është më i vogli nga të gjithë agrumet dhe e ka prejardhjen nga Azia Juglindore. Së fundmi ky frut po kultivohet edhe në Shqipëri krah portokalleve, mandarinave dhe limonëve të verdhë.

3.jpg

Më poshtë do të gjeni listën e vlerave të limonave jeshilë:

  • Limoni jeshil është një agrume kokërrvogël, me lëkurë dhe tul në ngjyrë të gjelbër. Tuli i limonit jeshil është i thartë por ky frut përmban dyfishin e lëngut në krahasim me limonin kokërrmadh me ngjyrë të verdhë. Lëngu i limonit jeshil është pjesë e pijeve më të mira që shuajnë etjen. Përmbajta e acidit tek limoni jeshil ngadalëson oksidimin që ndodh tek frutat dhe perimet e prera, të cilat kanë tendencën të nxihen. Rrjedhimisht, lëngu i limonit jeshil parandalon çngjyrosjen e frutave dhe perimeve duke ruajtur cilësinë e tyre.
  •  Limoni jeshil përmban më shumë vitaminë C se sa limoni i verdhë. Një gotë me ujë të ngrohtë, lëng limoni jeshil dhe një lugë çaji me mjaltë përbën kurën ideale kundër të ftohtit dhe kollës së thatë.
  •  Lëngu i limonit jeshil është fantastik për rastet kur ndiheni sikur keni mangësi vitaminash dhe lodhje. Përmbajtja e pektinës tek pjesa e tulit ndihmon në uljen e kolesterolit në gjak.
  •  Vitamina C që gjendet tek limoni jeshil rrit rezistencën e trupit ndaj sëmundjeve, përshpejton shërimin e plagëve dhe parandalon dëmet në sy. Ajo gjithashtu ndihmon në shëndetin e dhëmbëve dhe kockave në trup. Parandalon prishjen e dhëmbëve, karieve dentare, dhimbjeve të dhëmbit, gjakosjes së mishrave të dhëmbëve dhe brishtësinë e kockave.
  •  Lëkura e limonit përmban një lloj vaji që përdoret në mjekësi për përmirësimin e tretjes . Kryesisht lëkura e limonit jeshil është plot vlera në trajtimin e çrregullimeve me tretjen.
  •  Lëngu i limonit jeshil ndihmon kundër konstipacionit, sidomos nëse pihet në mëngjes i shoqëruar me ujë të vakët.
  •  Acidi citrik tek limoni jeshil ndërvepron më së miri në kurimin e ulçerës peptike.
  •  Nëse vuani nga pezmatimi i syrit mund të hidhni në sy disa pika me lëng limoni të përzier me ujë të vakët. Për më tepër, ju mund ta përzieni lëngun e limonit jeshil me ujë të pastër trëndafili në sasinë 1 me 4, dhe ta përdorni për rastet e perdeve të syve të shkaktuar nga plakja.
  • Lëngu i limonit i tretur në ujë të ngrohtë është me vlera edhe kundër cisteve dhe hemoragjisë. Ky lëng i ëmbëlsuar me mjaltë duhet pirë çdo mëngjes me stomak bosh kundër obezitetit.
  •  Limoni jeshil përmban limonenë, një substancë fitokimike, që luan rol pastrues dhe detoksifikues kundër helmimit nga bakteret. Lëkura e limonit përdoret për të zbutur dhe ushqyer lëkurën e thatë, duke i kthyer asaj butësinë dhe shkëlqimin e munguar.

Si të trajtoni kollën me limon jeshil dhe mjaltë.

Ka dy arsye përse duhet ta përdorni limonin jeshil dhe mjaltin kundër kollës dhe sidomos në rastet e kollës së duhanpirësve. Së pari, ky kombinim hollon sekrecionet në organizëm duke ndihmuar në nxjerrjen e tyre dhe së dyti ndalon kollën që shkakton dhimbje dhe prish gjumin. Mjalti është antioksidant dhe zbut fytin e lënduar nga kolla.

Hapi i parë– Zieni limonin jeshil të plotë në ujë deri sa të zbutet për 5 deri në 7 minuta. Më pas, prijeni limonin në gjysmë dhe shtrydhni lëngun në një gotë. Pjesën e mbetur të ujit ruajeni.

Hapi i dytë– Në lëngun e limonit shtoni të njëjtën sasi të mjaltit. Mjalti në ngjyrë të errët ka më shumë ushqyes. Antioksidantët e mjaltit janë gjithnjë në varësi të ushqimit të preferuar të bletëve.

Nëse besoni se kolla juaj shkaktohet nga alergjitë, atëherë përdorni mjaltë të vendit për të zbutur këto simptoma alergjike.

Hapi i tretë– Konsumoni një lugë gjelle me lëngun e limonit dhe mjaltin tre herë në ditë kundër kollës.

Hapi i katërt– Nëse dëshironi lëngun e përqendruar të limonit jeshil dhe mjaltit mund ta holloni me ujin e zier dhe ta pini si çaj. Është e rëndësishme që limoni jeshil që përdorni të jetë organik, të mos ketë pesticide ose dyll që mund të ndosin ujin. Kujdes! Mjalti nuk këshillohet të përdoret nga fëmijët nën moshën 1 vjeçare. Këshillë Mjalti i luleve përmban sasinë më të lartë të antioksidantëve.

Ju bëftë mirë

Luleshtrydhe plot lëng, plot me vlera ushqyese në shtëpitë tuaja….

Luleshtrydhet e rritura në kushtet e shtëpisë janë plot shije dhe për më tepër shumë të freskëta. Luleshtrydhja është edhe frut edhe një bimë dekorative. Për rrjedhojë, është perfekte për t’u rritur në kopësht apo saksi. Nëse keni fëmijë, do të zbuloni se luleshtrydhja është bima më e mirë për t’i prezantuar fëmijës artin e kopshtarisë. Zgjedhjet janë të shumta dhe gjithnjë të bazuara në hapësirën që ju mund të gjeni për të rritur këto fruta të shijshme. 

Nëse keni buxhet të limituar, rritja e frutave organike mund të kthehet në sfidë, por luleshtrydhet organike nuk njohin asnjë rival. 

Si të rrisni me duart tuaja luleshtrydhet më të shijshme në botë.

 Zgjidhni vendin e duhur. Zgjidhni një vend ku nuk ka shkurre dhe që ndriçohet nga dielli për të paktën 8 deri në 10 orë në ditë. Toka duhet të jetë e kulluar mirë dhe niveli i pehashit, nëse mund ta masni, duhet të jetë mes 6 dhe 6.2. 

Jepuni hapësirë. Nëse keni kopsht, atëherë mbillini luleshtrydhet në rreshta ku çdo fidan duhet të jetë 45-50 centimetra larg njëri tjetrit. Zona e rrënjës së të gjithë kultivarëve të luleshtrydheve kanë nevojë për vaditje të mjaftueshme çdo ditë. Pas vjeljes, mund të riorganizoni fidanët duke krijuar më shumë hapësirë mes tyre dhe duke i mbuluar rrënjët me pleh organik. 
Mbledhja e luleshtrydhes. 

  • Kokrrat e pjekura dalin në pah 30 ditë pasi bima ka çelur. Kur këto kokrra janë plotësisht të kuqe, atëherë provojeni një prej tyre që të kuptoni nëse është e pjekur sipas shijes suaj apo jo. Me këto luleshtrydhe mund të bëni disa prej sallatave më të mira të frutave përgjatë gjithë verës. Nëse nuk dëshironi t’i konsumoni menjëherë, atëherë zgjidhni një enë të thellë dhe futini aty të mbështjella me letër kuzhine. Futini në frigorifer dhe  shpëlajini me ujë vetëm përpara servirjes. Farat apo bimët e luleshtrydhes mund t’i gjeni në çdo treg në qytetin ku jetoni. 
  • Luleshtrydhen mund ta rrisni edhe që nga fara. Mbushni një saksi me grykë të gjerë me dhe. Vaditeni në mënyrë të bollshme. Me gishta mund të krijoni vrima të thella në hapësirë nga njëra tjetra. Vendosni nga 3 fara në çdo vrimë. Farat janë aq të vogla saqë në shumë raste, njerëzit përdorin mjete të holla për të transferuar farat nga paketimi në vazo. Më pas mbulojeni të gjithë enën me një mbulesë plastike kuzhine për të mbrojtur farat. 
  • Vendoseni saksinë në një vend me diell dhe vaditini farat. Dheu duhet të jetë i lagësht, por jo me shumë ujë. Kontrollojeni çdo ditë për t’u siguruar se dheu nuk thahet. Kur farat të kenë lulëzuar hiqeni mbulesën plastike, sepse kur fidanët e rinj të kenë dalë në sipërfaqe, ato do të kenë nevojë për hapësirë. Krasitini fidanët, duke hequr gjethet e panevojshme apo kërcejtë e vegjël që mbijnë përgjatë bimës. Sigurohuni që të kenë hapësirë të mjaftueshme mes tyre.

Vlerat e rralla të Kajotës, perimes dardhë…

​A keni vënë re në tregje një perime të re që ngjan si një dardhë por ka shijen e kungullit? 

 

Kjo perime mban emrin Kajota, por ndryshe njihet edhe si perimja dardhë. Kjo perime është pjesë e familjes botanike që përfshin edhe trangullin dhe kungujt. Bima e kësaj perimeje kërkon një tokë të lagësht por me një sistem kullimi të mirë dhe një mot të ngrohtë. Në habitatin e tyre natyral, kjo bimë hardhi arrin edhe të kapërcejë pemët e larta dhe të rritet krah tyre. 

Nëpër ferma, rritja e bimës së Kajotës është më e kontrolluar. Hardhitë e kajotës çelin lule të bardha të vogla që pllenohen nga bletët. Perimet dardhë piqen dhe janë gati për t’u mbledhur 30 ditë pas pllenimit. Çdo bimë mund të prodhojë deri në 150 kokrra në një stinë. Kokrrat e kajotës kanë një ngjyrë të gjelbër të çelët ose të verdhë. Në disa raste, lëkura e tyre është e lëmuar dhe në disa raste me gjemba. Tuli i Kajotës është i bardhë dhe përmban një bërthamë të bardhë në formë vezore. Shija e kajotës është relativisht e ëmbël, madje mund të krahasohet me kungullin. 

Vlerat shëndetësore të Kajotës.
 Ashtu si edhe kungulli, Kajota është një nga perimet që përmbajnë pak kalori: 16 kalori në 100 gramë. Kjo perime nuk përmban yndyrna të ngopura apo kolesterol. Megjithatë ajo është e pasur me fibër dietike, minerale dhe vitamina. Duke qenë se është një perime me pak kalori dhe e pasur me fibër, rekomandohet shpesh për ata që duan të ulin nivelin e kolesterolit dhe të mbajnë peshën nën kontroll. 

Kajota është një burim i pasur i kompleksit të vitaminës B, dhe folatit. Në 100 gramë të kësaj perime gjeni 23% të dozës së rekomanduar ditore të vitaminave. Ndikimi dhe roli i folatit para dhe gjatë shtatzanisë është i jashtëzakonshëm. 

Dardhat Kajote janë një burim i mirë i vitaminës C. dhe i kompleksit të vitaminës B si thiamina, riboflavina, dhe minerale si hekuri, mangani, fosfori, zinku dhe bakri. 

Përzgjedhja e kajotës dhe ruajtja.

 Zgjidhni gjithmonë kokrrat e një madhësie mesatare, me ngjyrë të freskët si ajo e mollës jeshile dhe të forta. Kokrrat me një përmasë të madhe kanë lëkurë dhe tul më të fortë që nuk shijon shumë. Shmangni furnizimet me kokrra të vjetra dhe kini kujdes për lëkurën e kajotës që ajo mos të jetë e nxirë, e gërvishtur, e çarë. Në shtëpi, ruajini në një qese letre në frigorifer për deri në 3 javë. Kokrrat e mëdha dhe ato të vjetra prishen shpejt, ndaj nuk duhet t’i konsumoni me vonesë. 

Përgatitja dhe servirja. 

Kajotat mund të përdoren në sallata të ndryshme siç është ajo e lakrës. Lajeni kajotën mirë me ujë të bollshëm. Fërkojeni nëse lëkura është shumë e ndotur. Prisni bishtin dhe fundin e saj. Nëse keni kokrra të freksëta dhe të vogla nuk duhet hequr lëkura, por kokrrat e mëdha duhen qëruar. Në momentin e qërimit, kokrrat e mëdha lëshojnë një lëng që mund të shkaktojë irritimin e lëkurës. Mbani doreza dhe përdorni ujë të rrjedhshëm. Priteni dardhën në copa dhe shtojeni në sallatat që kombinohen me lakër, panxhar, pastinak, fruta deti, kërpudha, qepë, misër, djathë dhe fruta.

                           Ju bëftë mirë.